Mówią daty

Zapraszamy do spędzenia kilku chwil z historią Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego.

„Mówią daty” to rodzaj kalendarium, w którym przeczytacie Państwo o ważnych, bardzo ważnych, a czasem zupełnie zwyczajnych wydarzeniach z historii uczelni. Niech tak szybko mijające w naszym życiu akademickim miesiące będą pretekstem, aby czasem się zatrzymać i spojrzeć wstecz. Wszak – jak zauważył Cyprian Kamil Norwid – „przeszłość to jest dziś tylko cokolwiek dalej”…

 


25 listopada 1892 r.

– 25 listopada 1892 r. w Zabrzu urodził się Józef Madeja (zmarł 7 maja 1968 r. w Poznaniu)

Polski klarnecista, pedagog muzyczny, kompozytor, organizator życia muzycznego w Wielkopolsce.
Od 1919 związał swoje życie osobiste i zawodowe z Poznaniem. W 1950 został pierwszym kierownikiem Katedry Instrumentów Dętych w Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Poznaniu [obecnie Akademii Muzycznej im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu]. Był profesorem nadzwyczajnym tej uczelni. Napisał wielokrotnie wznawiany podręcznik dla klarnecistów Techniczna szkoła na klarnet, cz. 1 i 2 (wyd. PWM).

Od 2019 r. w Poznaniu działa Stowarzyszenie im. Józefa Madei, które wśród swoich celów statutowych ma m.in. rozpowszechnianie działalności oraz t wórczości kompozytorskiej Józefa Madei w Polsce,  Europie i na świecie. Również od 2019 r. w Poznaniu odbywa się Międzynarodowy Festiwal im. Józefa Madei.

 

 

[fot. – źródło: festiwalmadei.pl]


1 grudnia 1981 r.

– zmiana nazwy uczelni z: Państwowa Wyższa Szkoła Muzyczna na Akademia Muzyczna imienia Ignacego Jana Paderewskiego.
Decyzję taką podjęły władze kraju, przemianowując kilka ówczesnych PWSM na Akademie Muzyczne i nadając im imiona muzycznych patronów. Na rozporządzeniu Rady Ministrów w tej sprawie widnieje podpis jej ówczesnego prezesa, gen. Wojciecha Jaruzelskiego:

Dz.U. 1981 nr 31 poz. 173 Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie zmiany nazwy z PWSM na Akademia Muzyczna imienia Ignacego Jana Paderewskiego.
Rozporządzenie Rady Ministrów z dn. 1 grudnia 1981

Pierwszy logotyp nowo mianowanej szkoły wyglądał następująco:

 


5 grudnia 2011 r.

– odsłonięcie tablicy pamiątkowej w ramach obchodów 15-lecia śmierci Antoniny Kaweckiej.

W dniu 5 grudnia 2011 roku w ramach obchodów 15-lecia śmierci Antoniny Kaweckiej jej wnuk, Wojciech Kulesza, dokonał odsłonięcia tablicy pamiątkowej. Została ona umieszczona na budynku, w którym mieszkała Artystka, w Poznaniu przy ul. Libelta 1.

Źródło: Marek Zaradniak, Głos Wielkopolski, 4 grudnia 2011 r.

 

hdr

 


17 grudnia 1933 r.

– w Zarębach na Kurpiach urodził się Mieczysław Makowski  (zm. 16 grudnia 2014 r. w Poznaniu)

Polski kompozytor, pianista, teoretyk muzyki i pedagog. Studia muzyczne ukończył w PWSM w Poznaniu, gdzie studiował kompozycję (1958) i teorię muzyki (1962) pod kierunkiem Floriana Dąbrowskiego oraz grę fortepianową u Olgi Iliwickiej-Dąbrowskiej (1961). W latach 1967-1969 odbył studia doktoranckie w PWSM w Warszawie. W latach 1963-1972 był asystentem na Wydziale Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki PWSM w Poznaniu, a następnie pracował jako nauczyciel przedmiotów teoretycznych w Zespole Szkół Muzycznych w Poznaniu. Odbył szereg podróży artystycznych do 17 krajów Europy i Azji.

Pełna biografia i spis utworów kompozytora: culture.pl

 


7 stycznia 1885

– w Gnieźnie urodził się Łucjan Kamieński (zm. 29 lipca 1964 r. w Toruniu). Muzykolog, kompozytor i pedagog. W 1920 roku był wicedyrektorem Państwowej Akademii i Szkoły Muzycznej (przyszłego Państwowego Konserwatorium Muzycznego).

 

fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe


13 stycznia 1870

– w Krakowie urodził się Henryk Opieński (zm. 21 stycznia 1942 r. w Morges w Szwajcarii)

Henryk Opieński, urodzony 13 I 1870 Kraków, zmarł 21 I 1942 Morges (Szwajcaria), polski kompozytor, dyrygent i muzykolog. Studia muzyczne odbywał 1884–1888 u W. Singera w Krakowie (skrzypce), 1888–1892 w Pradze u F. Lachnera (skrzypce), 1892–1894 w konserwatorium w Krakowie u W. Żeleńskiego (kompozycja), 1894–97 w Paryżu u W. Górskiego (skrzypce) i Z. Stojowskiego (teoria i kompozycja), 1897–1899 u H. Urbana w Berlinie (kompozycja, studia opłacone przez I.J. Paderewskiego), 1899–1901 w Paryżu w Schola Cantorum u V. d’Indy’ego, 1904–1906 w Lipsku u A. Nikischa (dyrygentura) i H. Riemanna (muzykologia); 1914 na uniwersytecie w Lipsku obronił pracę doktorską Beiträge zur V. Bekwarks Leben und Werken (nie wyd.).

W latach 1888–1892 studiował także chemię na politechnice w Pradze, 1892–1894 pracował jako inspektor gorzelni w Żółkwi i w Rzeszowie. W latach szkolnych w Krakowie przyjaźnił się z S. Wyspiańskim, L. Rydlem, J. Mehofferem i innymi, zaś 1894 w Paryżu poznał I.J. Paderewskiego, z którym od tego czasu przez całe życie łączyła go przyjacielska więź. W 1900 roku poślubił A. Krzymuską (zmarła w 1923), a w 1925 L. Barblan, śpiewaczkę i kompozytorkę z zespołu Motet et Madrigal.

Opieński prowadził różnorodną działalność, przede wszystkim zajmował się wykonawstwem muzycznym: 1899–1901 grał w orkiestrze E. Colonne’a w Paryżu, 1901–1904 był skrzypkiem, inspektorem orkiestry i dyrygentem chóru Filharmonii Warszawskiej, 1905 występował jako dyrygeny jednej z orkiestr w Warszawie, 1908–11 pracował w orkiestrze Teatru Wielkiego, 1912–14 w orkiestrze Teatru Polskiego w Warszawie. Równocześnie zajmował się nauczaniem, publikował liczne artykuły i komponował. Od 1909 uczył w Szkole Muzycznej Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego, a od 1912 w Instytucie Muzycznym w Warszawie, 1911 założył i do 1914 redagował „Kwartalnik Muzyczny”. W latach 1914–1919 przebywał w Szwajcarii, 1917 zorganizował w Lozannie chór mieszany Motet et Madrigal, z którym przez wiele lat dawał koncerty muzyki dawnej w całej Europie.

Po powrocie do kraju zorganizował i prowadził 1920–1927 konserwatorium muzyczne w Poznaniu, 1923 działał jako prezes Wielkopolskiego Związku Kół Śpiewaczych i dyrektor Teatru Wielkiego, w X 1925 został wybrany wiceprezesem Zjednoczenia Polskich Związków Śpiewaczych. W tym samym roku z jego inicjatywy został założony „Przegląd Muzyczny”, wydawany w Poznaniu oficjalny organ owego zjednoczenia, prowadzony przezeń do 1927. W 1926 zamieszkał na stałe w Morges k. Lozanny. W Szwajcarii również rozwinął działalność muzyczną; w latach 1932–36 kierował Société Vaudoise de Musique (towarzystwo muzyczne kantonu Vaud). Nadal utrzymywał jednak kontakt z krajem, do którego często przyjeżdżał.

[źródło: PWM]

 

Grono pedagogów Konserwatorium za dyrekcji  Henryka Opieńskiego (1920-1926)
[źródło: Archiwum Akademii Muzycznej im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu]

Siedzą w pierwszym rzędzie od lewej: Mira Zielińska-Łabendzińska, Edwin Jahnke, Marta Poeppinghausen, Henryk Opieński, Jadwiga Wierzbicka, Jadwiga Fuksiewicz, Maria Procner; stoją w drugim rzędzie od lewej: Adam Ciechański, Antonina Jankowska-Neumann, Stanisław Potrykowski, Waleria Kosińska, Eugeniusz Sokołowski, Flora Szczepanowska, Walentyna Wiechowicz, Włodzimierz Malawski, Maria Gayczak, Gertruda Konatkowska, Ludwik Broekere, Zygmunt Butkiewicz i Wacław Piotrowski; w trzecim rzędzie od lewej stoją: Mieczysław Eichstaedt, Jarosław Vorel, Władysław Raczkowski, Tadeusz Szulc, Zdzisław Jahnke, Stanisław Pawlak, Wieńczysław Brzostowski, Stanisław Wiechowicz i Józef Madeja .

Skip to content