Zmarł prof. Stefan Kamasa, doktor honoris causa poznańskiej Akademii Muzycznej
Z wielkim smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci prof. Stefana Kamasy, wybitnego altowiolisty, światowej sławy solisty i kameralisty, znakomitego pedagoga i nestora polskich altowiolistów, uhonorowanego w 2020 roku tytułem doktora honoris causa Akademii Muzycznej im. I.J. Paderewskiego w Poznaniu.
Składamy serdeczne kondolencje rodzinie i bliskim Zmarłego.
Cześć Jego pamięci!
Kolegium rektorskie
Fot. Archiwum Akademii Muzycznej
Stefan Kamasa (ur. 1930) – jeden z najwybitniejszych polskich altowiolistów XX wieku. Absolwent klasy Jana Rakowskiego w Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu, wykształcenie uzupełniał na studiach podyplomowych w Warszawie w klasie Tadeusza Wrońskiego oraz w Paryżu u Pierre’a Pasquiera.
Zadebiutował w 1954 roku jako solista w Koncercie na altówkę Béli Bartóka z Orkiestrą Filharmonii Warszawskiej pod dyrekcją Andrzeja Panufnika, czym ugruntował swą znaczącą pozycję w muzycznym świecie. Występował w ponad 30 krajach Europy, obu Ameryk i Azji. Brał udział w wielu ważnych festiwalach w takich ośrodkach jak Berlin, Salzburg, Praga, Moskwa, Zurich, Wersal, La Chaise Dieu, Baden-Baden, Alicante, Lourdes, Meksyk. Występował z wybitnymi zespołami orkiestrowymi, m.in. z Dresdner Philharmonie, London Royal Philharmonic, Royal Philharmonic Orchestra, Orchestre National de France, Orchestre Philharmonique de Paris, Mozarteum Salzburg, RSO i Staatskapelle Berlin, SDR Frankfurt, WDR Köln, orkiestrami Filharmonii w Nürnberg, Göteborgu, Helsinkach, Salonikach, Philharmonia Hungarica, NOSPR w Katowicach oraz Filharmonii Narodowej w Warszawie, z którymi wykonał ponad 30 koncertów altówkowych. Koncertował pod batutą wybitnych dyrygentów, jak Stanisław Skrowaczewski, Jan Krenz, Witold Rowicki, Sir Charles Groves, Hiroyuki Iwaki, Jacek Kasprzyk, Eliahu Inbal, Moshe Atzmon, Manuel Rosenthal, Henryk Czyż, Jerzy Maksymiuk, Stanisław Wisłocki, Bohdan Wodiczko, Łukasz Borowicz, Jerzy Katlewicz, Antoni Wit. Stefan Kamasa występował w tak słynnych salach jak: Festival Hall i Wigmore Hall w Londynie, Comédie Champs-Elysées i Gaveau w Paryżu, Alte Oper we Frankfurcie, Herkules Saal w Monachium, Tonhalle w Zurichu, Sala Filharmonii w Sankt Petersburgu, Czajkowskiego w Moskwie, Smetany w Pradze, Finlandia Hall w Helsinkach, Teatro America w Hawanie, Bellas Artes w Mexico City, The Library of Congress w Waszyngtonie.
Był uznanym kameralistą, przez ponad 20 lat koncertował z legendarnym Kwintetem Warszawskim wraz z Bronisławem Gimplem i Władysławem Szpilmanem. Był również członkiem Kwartetu Polskiego Radia i Telewizji, który tworzył wraz z Konstantym Andrzejem Kulką, Romanem Jabłońskim i Jerzy Marchwińskim. Przez wiele lat związany był jako pedagog z Uniwersytetem Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie, wykształcił wielu cenionych i nagradzanych na konkursach altowiolistów. Wykładał także w Krakowie, Wrocławiu, Poznaniu i w Tarbes we Francji; prowadził kursy mistrzowskie m.in. we Wiedniu, w Lipsku, Sztokholmie, Petersburgu, Düsseldorfie, Gdańsku, Karlsruhe, Łańcucie, Żaganiu, Zakopanem i na Louisiana University w Stanach Zjednoczonych. Wielokrotnie zasiadał w jury krajowych i międzynarodowych konkursów muzycznych, często jako przewodniczący.
Najwięksi polscy XX-wieczni kompozytorzy pisali dla Stefana Kamasy koncerty altówkowe, których często był pierwszym wykonawcą. Byli to m.in. Grażyna Bacewicz, Tadeusz Baird, Roman Palester czy Krzysztof Penderecki.
Altowiolista był laureatem wielu prestiżowych nagród muzycznych, m.in. krytyków francuskich „Diapason d’Or” za nagranie płytowe Concerto lugubre Tadeusza Bairda, nagrody „Orfeusz” za wykonanie Koncertu altówkowego Grażyny Bacewicz podczas festiwalu Warszawska Jesień, Medalu Polihymni na Poznańskiej Wiośnie Muzycznej. Otrzymał nagrodę Ministra Kultury i Sztuki I stopnia, Nagrodę Związku Kompozytorów Polskich, został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Polskiej Gloria Artis”.