Beethoven 32. Recital Przemysława Witka/12.06.2026

W piątek 12 czerwca 2026 r. o godz. 19:00 zapraszamy do Auli Stuligrosza na recital fortepianowy:

Beethoven 32

Przemysław Witek
fortepian

W programie:

Ludwig van Beethoven

Sonata nr 24 Fis-dur op. 78
I. Adagio cantabile – Allegro ma non troppo
II. Allegro vivace

Sonata nr 25 G-dur op. 79
I. Presto alla tedesca
II. Andante
III. Vivace

Sonata nr 26 Es-dur op. 81a Les Adieux
I. Das Lebewohl. Adagio – Allegro
II. Abwesenheit. Andante espressivo
III. Das Wiedersehen. Vivacissimamente

Sonata nr 27 e-moll op. 90
I. Mit Lebhaftigkeit und durchaus mit Empfindung und Ausdruck
II. Nicht zu geschwind und sehr singbar vorgetragen

Program złożony z sonat op. 78, 79, 81a i 90 pokazuje Beethovena w fazie przejściowej między okresem heroicznym a późnym stylem — w momencie, gdy monumentalność ustępuje miejsca większej swobodzie formalnej i pogłębionej introspekcji. Są to dzieła niezwykle zróżnicowane: od kameralnej, subtelnej Sonaty Fis-dur op. 78, przez niemal żartobliwą i pełną wdzięku Sonatę G-dur op. 79, po niemal programową Sonatę „Les Adieux” i głęboko intymną, nowatorską formalnie Sonatę e-moll op. 90. Beethoven nie rezygnuje tu z dramatyzmu, ale coraz częściej ujmuje go w formach bardziej zwięzłych, bardziej osobistych i mniej podporządkowanych dawnemu modelowi sonatowemu.

Szczególnie fascynujące jest w tych utworach to, że ich ciężar nie wynika z rozmiaru, lecz z intensywności myśli muzycznej. „Les Adieux” należy do najbardziej „programowych” dzieł Beethovena: tytuły części wyznaczają nastrój pożegnania, nieobecności i powrotu, ale programowość nigdy nie zastępuje doskonałości konstrukcji. Sonata op. 90 idzie jeszcze dalej — w dwóch zaledwie częściach Beethoven osiąga niezwykłą koncentrację wyrazu, przeciwstawiając dramatycznemu pierwszemu ogniwu finał o wyjątkowej śpiewności i wewnętrznym spokoju. Także sonaty op. 78 i 79, choć krótsze i rzadziej wykonywane, okazują się nie miniaturami w sensie artystycznego ciężaru, lecz dziełami, w których Beethoven z niezwykłą precyzją kondensuje formę, charakter i gest. To program odsłaniający kompozytora bardziej intymnego, ale nie mniej radykalnego.

„Beethoven 32” to projekt, w ramach którego Przemysław Witek prezentuje poznańskiej publiczności wszystkie sonaty fortepianowe Ludwiga van Beethovena. Idea całego cyklu wyrasta z przekonania, że sonaty Beethovena nie są jedynie kanonem literatury pianistycznej, lecz jednym z najpełniejszych „dzienników” muzycznego geniusza — zapisem drogi od klasycznej równowagi ku coraz bardziej indywidualnej, odważnej i duchowo intensywnej wypowiedzi. W tym sensie sonaty tego okresu ukazują Beethovena odchodzącego od monumentalności na rzecz większej kondensacji i swobody formy — kompozytora, który coraz śmielej upraszcza środki, aby osiągnąć głębszą, bardziej intymną i bezpośrednią wypowiedź.

Przemysław Witek — pianista, pedagog i adiunkt Akademii Muzycznej im. I.J. Paderewskiego w Poznaniu — ukończył tę uczelnię z wyróżnieniem, studiował również w Berlinie, Kolonii oraz w Warszawie. Zdobył I miejsce na konkursach pianistycznych w Poznaniu, Gaillard, Rzymie, Racconigi i Val Tidone oraz nagrody specjalne na konkursach w Bydgoszczy i Moskwie. Występował w największych miastach w Polsce, a także za granicą: w Stanach Zjednoczonych, Japonii, Chinach, Singapurze, Arabii Saudyjskiej, Hiszpanii, Francji, Włoszech, Belgii, Niemczech, Szwajcarii, Ukrainie, Kazachstanie, Kirgistanie oraz w Rosji. W jego dorobku fonograficznym znajduje się 5 płyt: „Decadence” (2011), „Mieczysław Weinberg: Piano & Chamber Works” (2017), „Johannes Brahms: Koncert fortepianowy B-dur op. 81, Intermezza op. 117” (2023), „Maria Zamoyska: Pieśni” (2023), „W otchłani: Różycki, Tansman, Laks, Weinberg” (2024)

Od lat łączy działalność koncertową z pracą dydaktyczną. Jego repertuar obejmuje zarówno wielkie dzieła literatury fortepianowej, jak i muzykę kameralną, a ważne miejsce w jego działalności zajmują projekty budowane w perspektywie całościowej i długofalowej. „Beethoven 32” jest właśnie takim przedsięwzięciem: nie tylko cyklem recitali, ale próbą całościowego odczytania jednego z najważniejszych pomników muzyki europejskiej.

wstęp wolny

Opieka merytoryczna: Katedra Fortepianu