Wydarzenia

Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny Halina Czerny-Stefańska in memoriam

WYNIKI KONKURSU:

I NAGRODA – SZYMON NEHRING
II NAGRODA – EKA BOKUCHAVA
III NAGRODA – ANDRZEJ WIERCIŃSKI

WYRÓŻNIENIA: ŁUKASZ BYRDY, KAORI KASHIMOTO, SUZUKO SAKAKIBARA

Nagrania AUDIO z konkursu są dostępne pod następującym adresem:

https://amuz.edu.pl/ftp/studio/ 

 

Regulamin wersja polska

Regulations


Concert of the Laureates: Szymon Nehring – First Prize

Concert of the Laureates: Eka Bokuchava – Second Prize

Concert of the Laureates: Andrzej Wierciński – Third Prize

Final auditions: Eka Bokuchava

Final auditions: Andrzej Wierciński

Final auditions: Szymon Nehring

Final auditions: Suzuko Sakakibara

Final auditions: Kaori Kashimoto

Final auditions: Łukasz Byrdy

KONFERENCJA PRASOWA, 4 września 2014, Sala Senatu, godz. 12.00

Organizatorzy
Akademia Muzyczna im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu przy wsparciu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Fundacja Akademii Muzycznej w Poznaniu

Patronat honorowy

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Prezydent Miasta Poznania
Marszałek Województwa Wielkopolskiego

Komitet honorowy
Przewodnicząca:
prof. AM dr Halina Lorkowska – Rektor Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego
w Poznaniu
Członkowie:
Piotr Florek – Wojewoda Wielkopolski
Jan Grabkowski – Starosta Poznański
Arcybiskup Stanisław Gądecki – Metropolita Poznański, Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski
prof. Janusz Stalmierski – Prorektor ds. artystycznych, naukowych i kontaktów międzynarodowych Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu, Prezes Fundacji Akademii Muzycznej w Poznaniu
Renata Borowska-Juszczyńska – Dyrektor Teatru Wielkiego im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu
Wojciech Nentwig – Dyrektor Filharmonii Poznańskiej im. T. Szeligowskiego
Przemysław Kieliszewski – Dyrektor Teatru Muzycznego w Poznaniu
prof. Bartosz Bryła – Prezes Towarzystwa Muzycznego im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu
Andrzej Wituski – Dyrektor Międzynarodowych Konkursów im. Henryka Wieniawskiego

Jury
Przewodnicząca:
prof. Elżbieta Stefańska
Członkowie:
prof. Alicja Kledzik – Dyrektor Artystyczny Konkursu
prof. Tigran Alikhanov
prof. Bogumił Nowicki
prof. Martin Hughes
prof. Ronan O’hora
Jan Popis
Sekretarz jury:
dr Piotr Żukowski

Kalendarium Konkursu
13.09.2014, Sala Prezydencka, godz. 15.00 
Losowanie kolejności

13.09.2014, Aula Nova, godz. 19.00
Koncert inauguracyjny
Recital Denisa Zhdanova, laureata I nagrody II Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego Halina Czerny-Stefańska in memoriam z 2011 roku
W programie:
J. S. Bach; F. Busoni – Preludium chorałowe Es-dur; Preludium chorałowe f-moll

F. Schubert; F. Liszt – Wędrowiec, Barkarola, Serenada, Król Olch

M. de Falla – Fragmenty z baletu El Amor brujo
S. Prokofiew – Trzy fragmenty z baletu Romeo i Julia (Merkucjo, Taniec dziewcząt z liliami, Romeo i Julia przed rozstaniem)

I. Strawiński; G. Arditi – Trzy fragmenty z baletu Ognisty ptak

14-16.09.2014, Aula Nova, godz. 10.00-14.00 oraz 16.00-21.00
Przesłuchania I etapu

16.09.2014, Sala Prezydencka, ok. godz. 16.00
Ogłoszenie wyników I etapu

17-18.09.2014, Aula Nova, godz. 10.00-14.00 oraz 16.00-21.00
Przesłuchania II etapu

18.09.2014, Sala Prezydencka, godz. 22.00
Ogłoszenie wyników II etapu

NAGRANIA VIDEO – ETAP II:

Semifinal auditions: Hidekazu Yasuda

Semifinal auditions: Suzuko Sakakibara

Semifinal auditions: Piotr Świtoń

Semifinal auditions: Tatiana Kachko

Semifinal auditions: Misuzu Kikuchi

Semifinal auditions: Andrzej Wierciński

Semifinal auditions: Szymon Nehring

Semifinal auditions: Ayako Sasaki

Semifinal auditions: Yui Tanigawa

Semifinal auditions: Hayoung Jeong

Semifinal auditions: Shizuka Okumura

Semifinal auditions: Kaori Kashimoto

Semifinal auditions: Yishi Huang

Semifinal auditions: Xin Luo

Semifinal auditions: Erwin Rommert Weerstra

Semifinal auditions: Ji-Hwan Hong

Semifinal auditions: Jonas Emanuel Haffner

Semifinal auditions: Zheyu Li

Semifinal auditions: Kinga Mikołajczak

Semifinal auditions: Tian Li

Semifinal auditions: Wonjoo Baek

Semifinal auditions: Andrei Shesterikov

Semifinal auditions: Edwin Szwajkowski

Semifinal auditions: Eka Bokuchava

Semifinal auditions: Łukasz Byrdy

19.09.2014, sale Akademii, godz. 10.00-14.00
Lekcje mistrzowskie prowadzone przez Jurorów, wskazanych przez Organizatorów Konkursu

20.09.2014, Aula Nova, godz. 10.00-14.00 oraz 16.00-21.00 
Przesłuchania finałowe

20.09.2014, Sala Prezydencka, godz. 22.00
Ogłoszenie wyników Konkursu

21.09.2014, Aula Nova, godz. 18.00
Wręczenie nagród i koncert laureatów

Na recital inaugurujący Konkurs, jak i przesłuchania, a także koncert laureatów, jest wstęp wolny.

Patronat medialny
TVP Poznań
Radio Merkury
Radio Emaus
Wydawnictwo Miejskie IKS
Gazeta Wyborcza – Poznań

III Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny Halina Czerny-Stefańska in memoriam
– krótki opis projektu

Inicjatywa Uczelni, w której prof. Halina Czerny-Stefańska – sławna zwyciężczyni IV Konkursu Chopinowskiego (1949 r.) – pracowała w latach siedemdziesiątych  i osiemdziesiątych ubiegłego wieku, jest wyrazem hołdu dla wielkiej artystki, wspaniałej kobiety i mecenasa polskiej sztuki, zwłaszcza muzyki Fryderyka Chopina, na całym świecie – od Paryża po Tokio i od Sztokholmu po Pretorię. Cieszy nas niezmiernie fakt, że Jury Konkursu przewodniczyć będzie córka prof. Czerny-Stefańskiej – prof. Elżbieta Stefańska, światowej sławy klawesynistka i pianistka.
Dwie poprzednie edycje Konkursu przyciągnęły do Poznania młodych pianistów z Chin, Austrii, Izraela, Stanów Zjednoczonych, Japonii, Rosji, Francji, Ukrainy, Niemiec, RPA, Gruzji, Australii, Kazachstanu, Rumunii, Korei Południowej i Polski. Liczymy, że i w tym roku nasze miasto stanie się muzycznym domem dla utalentowanych pianistów (w Konkursie mogą wziąć udział pianiści wszystkich narodowości urodzeni po 1.01.1984 roku), którzy będą mieć jeden cel – ująć swoją grą grono jurorów i zjednać sobie publiczność, a tym samym zwyciężyć. W trakcie przesłuchań konkursowych Aulę Nova wypełni muzyka Bacha, Rachmaninowa, Skriabina, Liszta, Debussy’ego, Strawińskiego, Lutosławskiego i oczywiście Chopina. Mamy nadzieję, że tegoroczny Konkurs będzie dla środowiska artystycznego naszego miasta, kraju, jak i na arenie międzynarodowej, wielkim muzycznym świętem. Mamy bowiem poczucie, jak istotną sprawą dla kultury polskiej jest zaakcentowanie na arenie międzynarodowej konkursu skierowanego dla młodych, utalentowanych pianistów.
Organizatorzy przewidują przyznanie następujących nagród regulaminowych:

I nagroda  25 000 zł

II  nagroda  15 000 zł

III  nagroda 10 000 zł
3 wyróżnienia po 2 000 zł

(Jury ma prawo zmienić układ i liczbę nagród; decyzje Jury są nieodwołalne i niezaskarżalne).

Cele projektu:
– rozwój współpracy kulturalnej pomiędzy twórcami, uczestnikami życia kulturalnego oraz instytucjami kulturalnymi – nastawiony na proces tworzenia się obywatelstwa europejskiego i wzmocnienie wspólnej dla międzynarodowej przestrzeni kulturowej,
– rozwój dialogu między kulturami poprzez wspieranie ponadnarodowego obiegu dzieł kulturalnych, ze szczególnym uwzględnieniem promocji i wsparcia polskich artystów,
– promocja muzyki polskiej i polskiego dziedzictwa kulturowego w Polsce i na świecie,
– promocja idei rywalizacji fair play w sferze kultury,
– konfrontacja wybitnych autorytetów artystycznych z uzdolnionymi artystami młodego pokolenia,
– działanie na rzecz dialogu społecznego i kulturowego, zwłaszcza propagowanie postaw: opartych na świadomości własnej tożsamości kulturowej,
– wyłonienie najzdolniejszych pianistów młodego pokolenia w Europie i zapewnienie im udanego debiutu na estradach Polski, Europy i świata.
Ideą projektu jest:
– zwiększenie zaangażowania muzyków z całego świata w realizację wspólnych projektów artystycznych poprzez umożliwienie im uczestnictwa we wspólnym projekcie europejskiego konkursu pianistycznego, który przyczyni się do podniesienia poziomu wiedzy na temat muzyki klasycznej Polski i Europy,
– ukazanie twórczości muzycznej w bogatym kontekście kultury polskiej i światowej poprzez: działania interdyscyplinarne i prezentację szerokiego spektrum gatunków muzycznych oraz technik i praktyk wykonawczych poprzez kompleksowość zaplanowanych działań, jak również zróżnicowanie grup odbiorców (młodzież, dorośli) propagowanie stylu życia opartego na aktywnym uczestnictwie w kulturze.

Biogramy (patronka Konkursu i Jury)

Halina Czerny-Stefańska – patronka Konkursu
Urodziła się w 1922 roku w Krakowie. Ojciec, Stanisław Czerny był profesorem konserwatorium, a matka, Maria z Jezierskich, pianistką. Edukację muzyczną rozpoczęła w piątym roku życia. Początkowo lekcji udzielała jej matka, jednak pierwszym nauczycielem muzyki był ojciec. W 1929 roku, mając zaledwie 7 lat, wystąpiła na inauguracji koncertów chopinowskich w Sali im. Chopina przy ul. Karowej w Warszawie. Jej występ okazał się ogromną sensacją i ujawnił niezwykły talent maleńkiej „wirtuozerki”. Mateusz Gliński na łamach „Muzyki” napisał wówczas: Halusia ma dopiero siedem lat. Siedząc na krzesełku przy fortepianie, nie dosięga nóżkami podłogi, a jednak paluszkami swymi wydobywa całą pełnię dźwięku fortepianowego, a w pasażach, chwytach akordowych ma dojrzałe zacięcie wirtuozowskie […]. Występ tego cudownego dziecka […], wywołał na sali głębokie poruszenie. Całe audytorium witało entuzjastycznie nowy talent, a na czele słuchaczów oklaskiwał Halusię sędziwy mistrz Aleksander Michałowski […]. Natura obdarzyła ją tzw. dobrymi warunkami wrodzonymi – mocne, szerokie i duże dłonie, a także absolutny słuch, pozwalały na łatwe opanowanie klawiatury. Była po prostu uzdolnioną muzycznie uczennicą szkoły krakowskich sióstr urszulanek. 27 marca 1936 roku, w zaświadczeniu nr 290/36 Rektor Państwowego Konserwatorium Muzycznego w Warszawie Emil Morawski i profesor Józef Turczyński wydają następującą opinię: Niniejszym zaświadczamy, że p. Halina Schwarzenberg-Czerny, lat 12, jest dzieckiem o zdolnościach graniczących z genialnością. Po przesłuchaniu jej w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Warszawie uważamy, iż niezwłocznie powinna ona wstąpić do P. K. M. w W. dla otrzymania kompletnego wykształcenia Muzycznego. Dziecko to może być za kilka lat chlubą Polski. Mała artystka mając 12 lat, zwyciężyła w Konkursie Młodych Talentów w Warszawie i została uhonorowana Nagrodą Prezydenta Warszawy Stefana Starzyńskiego. Otrzymała także stypendium na kurs mistrzowski w paryskiej École Normale, prowadzony między innymi przez sławnego Alfreda Cortota (1877-1962) – francuskiego pianistę, profesora konserwatorium w Paryżu, wybitnego odtwórcę muzyki romantycznej i utworów C. Debussy’ego, autora prac o technice pianistycznej i interpretacji dzieł fortepianowych. Następnie studiowała w Warszawie u Józefa Turczyńskiego – wielkiego znawcy muzyki Chopina, a także w Krakowie u znakomitego pedagoga – profesora Zbigniewa Drzewieckiego. Punktem zwrotnym w jej życiu było zajęcie pierwszego miejsca i uzyskanie wyróżnienia za najlepsze wykonanie mazurków Chopina na IV Międzynarodowym Konkursie Chopinowskim w 1949 roku, w Warszawie. Od tego momentu zaczęła się jej zawrotna kariera światowa, jako niezrównanej wykonawczyni dzieł Chopina i wielu innych kompozytorów. Występowała we wszystkich krajach Europy, w Japonii, Ameryce Północnej i Południowej, odbyła ponad 20 tournée po byłym Związku Radzieckim – wszędzie budząc uznanie krytyki i zachwyt melomanów. Jej recitale w ONZ i w Carnegie Hall w Nowym Jorku były wielkimi wydarzeniami artystycznymi. Występowała z towarzyszeniem najbardziej znanych w świecie orkiestr symfonicznych współpracując z tak znakomitymi dyrygentami jak: Adrian Boult, Zubin Mehta, Georg Solti, Vaclav Smetáček. Należała również do znanych na świecie wykonawców muzyki kameralnej. W jej bogatym repertuarze koncertowym znajdowały się utwory od epoki baroku do muzyki współczesnej. Dominowała jednak muzyka Fryderyka Chopina. Nagrała też wiele płyt z mazurkami i nokturnami Chopina oraz utworami I. J. Paderewskiego. Wielokrotnie zasiadała w jury najbardziej znanych międzynarodowych konkursów pianistycznych takich jak: Konkurs im. A. Rubinsteina w Tel Avivie, Konkurs Chopinowski w Warszawie, Konkurs im. J. N. Hummla w Bratysławie, Konkurs im. J. Sibeliusa w Helsinkach, ponadto w Paryżu, Bukareszcie, Zwickau, Leeds, Lipsku, Moskwie, Atenach, Bremie, Hawanie, Pretorii oraz w wielu innych miastach świata. Była wykładowcą na wielu uczelniach muzycznych i artystycznych na świecie m.in. w: Weimarze, Darmstadt, Hamburgu, Lugano, Tokio, Nagoya. Jedyną polską uczelnią, w której prowadziła klasę fortepianu (w latach 1977-1983) była Akademia Muzyczna im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu. Jej ówczesny asystent – profesor Bogumił Nowicki – w latach 2006-2011 był rektorem poznańskiej Akademii Muzycznej. W latach 1993-1999 pianistka koncertowała w Los Angeles oraz prowadziła kursy mistrzowskie w Toronto, Bazylei, Lugano i w Paryżu (Salle Cortot). W 1993 roku wykładała na University of Arts Geidai w Tokio. W latach 1999-2001 była profesorem w University of Fine Arts and Music w Tokio, Elisabeth University of Music w Hiroszimie, w Arts Akademy w Nagoya, Seznoku Gakuen Uozu University w Tovama. W Roku Chopinowskim (1999), jak również w następnym 2000 roku, artystka dała bardzo wiele koncertów i recitali na prestiżowych estradach świata, w: Warszawie, Żelazowej Woli, Paryżu, Los Angeles, Tokio. 8 marca 2001 roku wystąpiła ze wspaniałym recitalem fortepianowym w Akademii Muzycznej w Warszawie na koncercie z cyklu ,,Nestorzy polskiej pianistyki” poświęconym jej profesorowi Józefowi Turczyńskiemu. Plany kolejnych koncertów i recitali oraz kontynuację pracy pedagogicznej na Uniwersytecie Geidai w Japonii przerwała śmierć. Odeszła 1 lipca 2001 roku w Krakowie. Była jedną z największych indywidualności naszego życia muzycznego w ostatnim półwieczu. Wielka Polska Pianistka, całym sercem oddana muzyce Fryderyka Chopina.

Elżbieta Stefańska – przewodnicząca Jury
Polska

Urodziła się w Krakowie. Już we wczesnym dzieciństwie zdradzała niezwykłą muzykalność, a gry na fortepianie uczyła się u swego ojca – profesora Akademii Muzycznej – Ludwika Stefańskiego. Ukończyła studia w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie, pod kierunkiem wybitnego klawesynisty niemieckiego, profesora Hansa Pischnera z Berlina. Po uzyskaniu dyplomu, swoje umiejętności wzbogacała na międzynarodowych konkursach w Sienie i Weimarze pod kierunkiem znakomitych, europejskich klawesynistów, takich jak Zuzanna Růžičková czy Ruggiero Gerlin. W roku 1964 otrzymała dwie pierwsze nagrody na Konkursie Muzyki Dawnej w Łodzi za wykonanie utworów kompozytorów epoki baroku – na fortepianie i klawesynie. W roku 1965 została laureatką głównej nagrody Międzynarodowego Konkursu Muzycznego w Genewie, otrzymując równocześnie nagrodę specjalną im. Henri Ghez dla najlepszego klawesynisty konkursu. Poza licznymi występami w kraju, Stefańska występuje często za granicą, m.in. w takich krajach europejskich jak: Austria, Czechy, Bułgaria, Słowacja, Rumunia, Węgry, Rosja, Łotwa, Litwa, Ukraina, Francja, Szwajcaria, Holandia, Niemcy, Anglia, Szwecja, Włochy, Hiszpania oraz w USA i Iranie. Uczestniczy również wielokrotnie w wielu krajowych i zagranicznych festiwalach jako solistka i kameralistka, m.in. w Hanowerze, Halle (Festiwal Haendlowski), Lipsku (Festiwal Bachowski), Shiraz (Iran), Orvieto, Interlaken (Szwajcaria), Gaming (Austria), Paryżu. W repertuarze Elżbiety Stefańskiej znajdują się dzieła muzyki solowej i kameralnej epoki renesansu, baroku, klasycyzmu, jak również XX wieku, a także utwory kompozytorów polskich dawnych i współczesnych. Od 1991 roku tworzyła duet fortepianowy ze swoją matką Haliną Czerny-Stefańską, koncertując z powodzeniem w kraju i za granicą. W latach 1990-1993 na szlakach jej koncertowych podróży pojawia się wielokrotnie Japonia, Korea Południowa i Tajwan, w których to krajach odbyła liczne i znaczące w jej karierze artystycznej koncerty. Zaowocowały one wieloma nagraniami zarówno telewizyjnymi jak i radiowymi. Z okazji Roku Mozartowskiego, w firmie fonograficznej Pony Canyon (Tokio) nagrała osiemnaście sonat W. A. Mozarta (sześć CD) na instrumencie – pianoforte – z czasów kompozytora. Dla tej samej firmy nagrała również liczne utwory J. S. Bacha na klawesynie, także w wersji kompaktowej. Dokonała także bardzo licznych nagrań radiowych i telewizyjnych, jak również płytowych dla Polskich Nagrań, EMI, Elektroli, Decca, Foni Centra. W latach 1974-1982 była etatową solistką Komitetu ds. Radia i Telewizji. Elżbieta Stefańska, oprócz działalności koncertowej, brała czynny udział jako juror w konkursach muzycznych, tak krajowych jak i zagranicznych. W roku 1970 uczestniczyła w jury Międzynarodowego Konkursu Klawesynowego w Monachium. Na szczególną uwagę zasługuje I Konkurs Klawesynowy im. Wandy Landowskiej, którego była organizatorem (Kraków 1985), pełniąc równocześnie funkcję przewodniczącej jury. Była jurorem na dwóch Ogólnopolskich Konkursach Gitarowych w Krakowie (1986, 1987), Konkursie Pianistycznym w Taipei (Tajwan, 1990), Międzynarodowym Konkursie Bachowskim w Lipsku (1992) i Międzynarodowym Konkursie Klawesynowym w Warszawie (1993). Jest profesorem Akademii Muzycznej w Krakowie, gdzie prowadzi klasę klawesynu. W latach 1981-1990 pełniła funkcję kierownika Katedry Klawesynu i Instrumentów Dawnych. Jej ostatnią inicjatywą kulturalną jest salon oraz szkoła muzyczna. Za wybitne osiągnięcia artystyczne Tria Barokowego, została uhonorowana Nagrodą Miasta Krakowa, wraz z flecistką Barbarą Świątek i wiolonczelistą Jerzym Klockiem. „Laur Melomanów Krakowskich” otrzymała w dowód uznania i wdzięczności za popularyzowanie pięknej muzyki.

Tigran Alikhanov

Rosja

Urodził się w 1943 roku, w Moskwie. Był uczniem Centralnej Szkoły Muzycznej (1950-1961) w klasie fortepianu Anaidy Sumbatyan, a następnie kontynuował naukę w Konserwatorium im. P. Czajkowskiego u profesora Lwa Oborina (studia magisterskie 1961-1966, studia podyplomowe 1966-1969). W 1967 roku zwyciężył na Międzynarodowym Konkursie M. Long i J. Thibaud w Paryżu, a po ukończeniu Konserwatorium rozpoczęła się zarówno jego kariera artystyczna, jak i pedagogiczna. Występy koncertowe Tigrana Alikhanova to zarówno recitale solowe, jak i koncerty z orkiestrami w Moskwie, Sankt Petersburgu i innych miastach Rosji, a także za granicą, m.in. w Austrii, Grecji, Włoszech, Hiszpanii, Holandii, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Chinach, Korei Południowej, na Węgrzech. W repertuarze posiada dzieła na fortepian solo, a także utwory kameralne – począwszy od twórczości Bacha, a skończywszy na światowych i europejskich prawykonaniach muzyki XX wieku, kompozytorów takich jak Strawiński, Cage, Crumb, Denisow, Schnittke i in. Gra w zespołach kameralnych to duża część jego działalności artystycznej. Wśród jego partnerów są znani muzycy: Alexey Lubimov, Alexander Melnikov, Ivan Monigetti, Nicolai Petrov, Victor Pikaizen, Vladimir Tonkha i in. Artysta współpracował z wybitnymi dyrygentami, m.in. z: Gennadijem Rozhdestvenskym, Marissem Jansonsem, Alexandrem Lazarevem, Valerym Polyanskym, Vladimirem  Verbitskym, Karolem Stryją, Louisem Lane. Należy podkreślić także udział Alikhanova w wielu współczesnych festiwalach muzycznych; w dorobku artystycznym ma również płyty, w tym z utworami Bacha i Liszta. Od 1971 roku w Konserwatorium Moskiewskim uczy w katedrze zespołów kameralnych i kwartetów smyczkowych, gdzie w 1989 r. został adiunktem, a następnie w 1992 roku – profesorem. Od 1992 roku do chwili obecnej, kieruje Wydziałem Muzyki Kameralnej i Kwartetów Smyczkowych. W latach 2005-2009 był rektorem Konserwatorium Moskiewskiego. Wielu z jego studentów to laureaci konkursów krajowych oraz międzynarodowych, zarówno solistycznych, jak i zespołowych. Alikhanow prowadzi kursy mistrzowskie w Rosji (Moskwa, Kirow, Niżny Nowogród, Pietrozawodsk) i za granicą (uniwersytety amerykańskie, Hiszpania, etc). Zasiada w juryszeregu konkursów, m.in. Konkursu Muzyki Kameralnej im. S. Taniejewa w Kałudze (1996), Konkursu im. V. Safonowa w Kazaniu (1997), Międzynarodowego Konkursu Fortepianowego w Cincinnati w USA. Ma tytuł Narodowego Artysty Federacji Rosyjskiej (2002); jest laureatem Węgierskiej Agencji Praw Autorskich za popularyzację muzyki węgierskich kompozytorów (1985).

Martin Hughes 

Wielka Brytania

Urodził się w Wielkiej Brytanii. Swoje pierwsze doświadczenia muzyczne zdobył jako chórzysta w Salisbury Cathedral. Zadebiutował w londyńskim Wigmore Hall w wieku 12 lat, jako laureat krajowego konkursu pianistycznego, a w wieku lat szesnastu rozpoczął studia w Conservatoire National Supérieur de Musique w Paryżu w klasie prof. Yvonne Lefébure. Jako osiemnastolatek wystąpił po raz pierwszy w Salle Gaveau w Paryżu i zadebiutował w radiu BBC grając koncert Mozarta. Wtedy też zdobył II nagrodę na Międzynarodowym Konkursie im. Marii Canals w Barcelonie. Kontynuował swoją edukację pod kierunkiem Benjamina Brittena w Aldeburgh, następnie w Moskiewskim Konserwatorium w klasie Lwa Oborina i w Positano pod kierunkiem Wilhelma Kempffa. W wieku 22 lat zadebiutował w BBC Proms. Odbył następnie tournée koncertowe po Stanach Zjednoczonych, dawnym Związku Radzieckim, Izraelu i wielu krajach Europy. Przyjął także liczne zaproszenia europejskich stacji telewizyjnych, koncertował wraz z London Symphony, London Philharmonic, Royal Philharmonic i innymi wybitnymi orkiestrami. Cykl siedmiu recitali na South Bank w Londynie pod patronatem Kirckman Society potwierdził niezwykły kunszt artysty. Jako solista i wykonawca muzyki kameralnej, występował z Simonem Rattle, Michaelem Tilson Thomasem, Gyorg’em Paukem, Gerardem Caussé, Thomasem Brandisem, Danielem Hope, Wolfgangiem Boettcherem, Michaelem Sanderlingiem, Kandinsky Trio, Bartók Quartet i in. Jest założycielem i członkiem Kreutzer Piano Trio, wykonującym współczesne utwory brytyjskie oraz założycielem Fengate Music Trust (1985 rok). Przez wiele lat pełnił funkcję dyrektora artystycznego Festival de la Vallée au Loups w Normandii we Francji. Pracował jako profesor i dziekan Wydziału Fortepianu na Universität der Künste w Berlinie. Prowadził także kursy mistrzowskie na Uniwersytecie w Cambridge, Conservatoire National Supérieur de Musique w Paryżu, Sibelius Academy w Helsinkach, Norwegian Musikhochschule w Oslo, a także w Izraelu, Japonii, Hong Kongu, Korei, Chinach, Rumunii, Francji, Niemczech i Austrii. W październiku 2002 uzyskał tytuł Professor Ordinarius Universität für Musik und Darstellende Kunst w Wiedniu. Obecnie pełni funkcję Kierownika Katedry Fortepianu w tej uczelni. Jest także wizytującym profesorem na Elisabeth University w Hiroszimie. Dzięki interpretacji utworów Beethovena i Schuberta, zyskał uznanie w wielu krajach. Wykonywał także wszystkie sonaty Beethovena i Schuberta w odrębnych cyklach. W komentarzu do artykułu prof. Hughes’a na temat interpretacji dzieł Beethovena (Interpretując Beethovena, red. R. Stowell, Cambridge University Press 1994) Paul Badura-Skoda napisał: Dla każdego pianisty, który pragnie w pełni oddać piękno dzieł Beethovena,jest to lektura absolutnie obowiązkowa. A w londyńskim „The Daily Telegraph” pisano: Recital fortepianowy, który Martin Hughes zagrał wczoraj w Queen Elizabeth Hall był artystycznym triumfem, czymś co jego widownia na pewno zatrzyma w swoich sercach i umysłach.

Alicja Kledzik

Polska

Urodziła się w Poznaniu i w tym też mieście ukończyła z wyróżnieniem podstawową i średnią szkołę muzyczną oraz studia pianistyczne w Akademii Muzycznej im. I. J. Paderewskiego w klasie fortepianu prof. Waldemara Andrzejewskiego. Po ukończeniu studiów w Poznaniu, kształciła się również pod kierunkiem prof. Dubravki Tomsic oraz prof. Wiktora Mierżanowa w Konserwatorium im. P. Czajkowskiego w Moskwie. Koncertowała w wielu miastach Polski, na prestiżowych festiwalach muzycznych m.in. na Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku, Festiwalu Chopinowskim w Dusznikach Zdroju; a także poza jej granicami, m.in. na Węgrzech, w Austrii, Niemczech, Francji, Szwecji. Dokonała szeregu nagrań dla Polskiego Radia i Telewizji. Z poznańską uczelnią związana jest podstawowa działalność artystyczna i dydaktyczna pianistki. Tu rozpoczęła pracę po studiach jako asystent w Katedrze Fortepianu, uzyskała w następstwie przewodów stopnie doktorskie i habilitacyjne, od roku 1998 pracowała na stanowisku profesora Akademii, a w roku 2003 został jej nadany, przez Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej, tytuł profesora. Od 2005 roku jest Kierownikiem Katedry Fortepianu, Klawesynu i Organów w Akademii Muzycznej im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu. Od 2012 roku pełni również obowiązki Dziekana Wydziału Instrumentalnego tej uczelni. Rozwija bardzo ożywioną działalność pedagogiczną. Poza klasą fortepianu w Akademii Muzycznej im. I. J. Paderewskiego prowadzi także klasę fortepianu w Poznańskiej Szkole Talentów. Jej studenci i uczniowie uzyskali dotąd ponad 100 nagród na ogólnopolskich i międzynarodowych konkursach pianistycznych, koncertują na całym świecie – od Japonii po USA. Jest jurorem na wielu Ogólnopolskich i Międzynarodowych Konkursach Pianistycznych, a także Dyrektorem Artystycznym Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego „Halina Czerny-Stefańska in memoriam” w Poznaniu.

Bogumił Nowicki

Polska

Urodził się w Opolu w roku 1954. Ukończył studia pianistyczne z wyróżnieniem w poznańskiej Akademii Muzycznej w klasie prof. Hanny Rudnickiej-Kruszewskiej (1979) oraz w Hochschule für Musik w Wiedniu w klasie prof. Hansa Grafa (1985). Podczas studiów uczestniczył w kursach pianistycznych prowadzonych przez prof. F. Raucha, prof. J. Stompla i prof. L. Stefańskiego. W macierzystej uczelni w latach 1979-1983 był asystentem prof. Haliny Czerny-Stefańskiej. Zdobył III nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. B. Smetany w Hradec Kralove – Czechy (1976). W tym samym roku został laureatem I nagrody na Ogólnopolskim Konkursie Muzyki Kameralnej we Włocławku w kategorii tria fortepianowego. W latach 1978-1979 dwukrotnie uzyskał stypendium artystyczne na Ogólnopolskim Konkursie Pianistycznym Towarzystwa im. F. Chopina w Warszawie. W roku 1979 został laureatem nagrody głównej na XIII Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku. W roku 1985, wspólnie z Bartoszem Bryłą i Pawłem Frejdlichem, założył Chopin Trio, z którym rok później zdobył Nagrodę Specjalną na XIX Międzynarodowym Konkursie Muzyki Kameralnej w Colmar (Francja) za najlepsze wykonanie Tria fortepianowego Mozarta. Jako solista i kameralista wystąpił w 24 krajach Europy, Ameryki i Azji, koncertując w wielu prestiżowych salach, m.in.: Filharmonii Narodowej w Warszawie, Konzerthaus w Berlinie, De Doelen w Rotterdamie, Musikverein w Wiedniu, Filharmonii Narodowej w Hawanie, Osaka i Hamamatsu Symphony Hall, Lincoln Center w Nowym Jorku. Brał udział w znaczących festiwalach muzycznych, m.in.: w Łańcucie, Dusznikach, Poznaniu, Bergen (Norwegia), Gaming i Klagenfurcie (Austria), Montrealu (Kanada), Nowym Jorku (USA), Hamamatsu (Japonia), Festiwalu Cervantino (Meksyk), Santorini (Grecja), Tivoli (Dania), Schleswig-Holstein (Niemcy). Nagrał szereg płyt z repertuarem solowym i kameralnym dla wytwórni polskich, niemieckich i japońskich, na których utrwalił m.in.: Koncert fortepianowy A-dur F. Liszta,Koncert potrójny L. van Beethovena, wszystkie tria fortepianowe W. A. Mozarta, Trio g-moll F. Chopina, Trio a-moll M. Ravela. Prowadził kursy pianistyczne dla studentów Uniwersytetu w Guanajuato 44 (Meksyk), Uniwersytetu w Pekinie (Chiny), Hunter College of The City University of New York (USA), The High Institute of Music w Damaszku (Syria), The Lebanese National Higher Conservatory of Music w Bejrucie (Liban), Conservatorio di Musica Santa Cecilia w Rzymie (Włochy), Conservatorio di Musica E. F. Dall Abaco w Weronie (Włochy), LaSalle – SIA College of the Arts (Singapur), kursy kameralne w Akademii Muzycznej w Katowicach i w Poznaniu oraz w Żaganiu w ramach Mistrzowskich Letnich Kursów Muzycznych. Był wielokrotnie zapraszany jako juror konkursów muzycznych, m.in. Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. A. Chaczaturiana w Erewaniu (2007) oraz Międzynarodowego Konkursu Zespołów Kameralnych im. M. Rubinsteina w Moskwie (2008 i 2013), organizowanego przez Moskiewskie Konserwatorium im. P. Czajkowskiego. Podczas konkursów w Erewaniu i Moskwie, prof. Nowicki prowadził również wykłady dotyczące własnej redakcji Tria g-moll op. 8 na fortepian, skrzypce i wiolonczelę Fryderyka Chopina, które cieszyły się ogromnym zainteresowaniem wśród studentów. W listopadzie 2009 roku prof. Nowicki przewodniczył jury X Ogólnopolskiego Konkursu Akordeonowego w Szczecinie. Z inicjatywy prof. Nowickiego corocznie, od roku 1996, w żagańskim Pałacu odbywają się Ogólnopolskie Turnieje Pianistyczne im. Haliny Czerny-Stefańskiej, których także jest jurorem. Zasiada także w jury Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego „Halina Czerny-Stefańska in memoriam”, organizowanego przez Akademię Muzyczną w Poznaniu. Bogumił Nowicki prowadzi klasę fortepianu w Akademii Muzycznej w Poznaniu, od 2002 roku z tytułem naukowym profesora sztuki muzycznej. Pełnił funkcję prorektora ds. artystycznych i naukowych w poznańskiej uczelni (1999-2005), był także Prezesem Fundacji Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu. W latach 2005-2012 pełnił obowiązki Rektora Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu. Obecnie kieruje – wraz z prof. Bartoszem Bryłą – Międzywydziałową Katedrą Kameralistyki poznańskiej uczelni. Za swoje osiągnięcia został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Edukacji Narodowej, Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Ronan O’Hora

Wielka Brytania

Urodził się w Manchesterze w roku 1964. Studiował grę na fortepianie w Royal Northern College of Music, m.in. pod kierunkiem Ryszarda Baksta. Jako student otrzymał następujące nagrody: Złoty Medal Dayas [Dayas Gold Medal], Srebrny Medal przyznany przez The Worshipful Company of Musicians oraz nagrodę Stefanii Niekrasz (1985) za wykonanie utworów Chopina. Karierę rozpoczął na początku lat dziewięćdziesiątych i niemal od razu został uznany za jednego z najbardziej utalentowanych młodych brytyjskich pianistów. Nagrany w roku 1994 dla Royal Philharmonic Koncert fortepianowy Griega oraz utwory liryczne tego samego kompozytora spotkały się z wielkim uznaniem krytyki. Z podobnym entuzjazmem przyjęto płytę z utworami Debyssy’ego, nagraną dla Tring International dwa lata później. Regularnie występuje w renomowanych salach koncertowych na całym świecie – w Europie, Azji, Australii, Afryce Południowej. Kanadzie i Stanach Zjednoczonych – prezentując utwory solowe i kameralne oraz koncerty fortepianowe, m.in. Mozarta, Schuberta, Schumanna, Chopina, Brahmsa, Dvoraka, Czajkowskiego, Fauré, Debussy’ego i Brittena. Współpracuje z takimi zespołami orkiestrowymi jak: London Philharmonic, Philharmonia, BBC Symphony, English Chamber Orchestra, Academy of St. Martin in the Fields, Zurich Tonhalle, Indianapolis Symphony, Philharmonia Hungarica i in. Uczestniczy w renomowanych festiwalach muzycznych, np. w Salzburgu, Gstaad, Ravinii, Montpelier, Brnie. Prezentuje swoją grę również w telewizji i radiu BBC, a także innych europejskich stacjach telewizyjnych. Dokonał przeszło trzydziestu nagrań dla takich wytwórni, jak Royal Philharmonic, Regis, EMI, czy Virgin Classics. Pośród jego najbardziej uznanych nagrań wymienić należy płytę zawierającą sonaty fortepianowe Haydna (Regis, 2009). Od roku 1999 zajmuje się działalnością pedagogiczną w Guildhall School of Music, gdzie prowadzi Katedrę Instrumentów Klawiszowych, a od 2008 roku pełni obowiązki kierownika Studiów Podyplomowych. Wykłada także w Royal Northern College of Music oraz Chethams School of Music. Prowadzi również kursy mistrzowskie oraz pełni rolę jurora renomowanych międzynarodowych konkursów pianistycznych.

Jan Popis

Polska

Ukończył studia muzykologiczne na Uniwersytecie Warszawskim. Specjalizuje się w muzyce fortepianowej, ze szczególnym uwzględnieniem sztuki interpretacji dzieł Chopina. Przez 33 lata, od 1974 roku pracował w Polskim Radiu – w redakcjach bądź działach muzyki klasycznej, gdzie od samego początku przygotowywał i prowadził autorskie programy, w tym słynne „Środy Chopinowskie”. Liczbę odbiorców tych audycji szacuje się na ok. 1,5 miliarda słuchaczy. Od roku 1975 komentuje w Polskim Radiu oraz w TVP kolejne edycje Międzynarodowych Konkursów Pianistycznych im. F. Chopina. W 1996 roku stworzył w Polskim Radiu, według autorskiego projektu, wydawnictwo płytowe, doprowadzając do powstania katalogu liczącego ok. 400 pozycji, z których kilkadziesiąt było nominowanych a kilkanaście otrzymało statuetkę „Fryderyk” oraz nagrodę „Totus Tuus”. Ponadto jest producentem – redaktorem merytorycznym około 350 nagrań archiwalnych oraz nagrań  fonograficznych zrealizowanych w Polskim Radiu, w tym pierwszych polskich płyt DVD z muzyką klasyczną (Tryptyk sakralny: Credo Krzysztofa Pendereckiego, III Symfonia Henryka Mikołaja Góreckiego, Missa pro pace Wojciecha Kilara – całość wyróżniona w 2007 roku Specjalną Nagrodą Akademii Fonograficznej „Fryderyk”). W 1998 roku podjął współpracę z Krystianem Zimermanem i z utworzoną przez niego Polish Festival Orchestra. Współpracował, jako doradca z Rafałem Blechaczem. Był producentem albumu płytowego Adama Harasiewicza: Chopin – komplet mazurków (2010). Pisze recenzje i artykuły (od 1973 roku) do fachowej prasy muzycznej, głównie do „Ruchu Muzycznego”. Pełnił funkcję redaktora naczelnego „Gazety Konkursu Chopinowskiego” (2000-2005). Bierze udział w sympozjach muzykologicznych. Prowadzi wykłady na uczelniach muzycznych m.in. USA i Kanady oraz na międzynarodowych kursach interpretacji. Opracowuje hasła do polskich encyklopedii muzycznych. Występuje w roli jurora międzynarodowych konkursów pianistycznych im. V. Horowitza, im. E. Gilelsa, im. H. Czerny-Stefańskiej, im. A. Rubinsteina. Jest pomysłodawcą strony programowo-artystycznej i dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Konkursu Młodych Pianistów „Artur Rubinstein in memoriam” w Bydgoszczy, zapoczątkowanego w 1993 roku. Współpracuje z TVP; jest współautorem kilkunastu filmów muzyczno–dokumentalnych, jak m.in.: Wielki Konkurs – o konkursach chopinowskich, Ignacy Jan Paderewski, Ivo Pogorelich, Chopin w Żelazowej Woli. Od roku 2000 jest dyrektorem artystycznym Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku. W 2007 roku, w drodze konkursu, objął stanowisko dyrektora artystycznego – programowego, narodowego wydawnictwa fonograficznego – MUZA Polskie Nagrania. Za swą działalność otrzymał m.in. nagrodę – medal Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków dla Krytyka Muzycznego Roku, medal Gloria Artis, medal Pro Sinfoniki, medal Pro Arte im. Ignacego Jana Paderewskiego.

Instrumenty na Konkurs udostępniły firmy:

yamaha