Wydarzenia

Koncert z okazji 1050. rocznicy Chrztu Polski


Koncert z okazji 1050. rocznicy Chrztu Polski

18-11-2016-1050-chrzestWykonawcy:
Barbara Kubiak – sopran
Marzena Michałowska – sopran
Przemysław Czekała – baryton

Chór Ogólnouczelniany (przygotowanie: Maciej Grosz, Leszek Górka), Chór Kameralny (przygotowanie: Marek Gandecki, Sławomira Raczyńska) oraz Orkiestra Symfoniczna Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu
José Maria Florêncio – dyrygent

W programie:
A. Zdrojek-Suchodolska – Msza jubileuszowa na solistów, chór mieszany i orkiestrę (prawykonanie)
A. Panufnik –  Sinfonia Sacra (III Symfonia)
W. Kilar – Angelus

Katarzyna Danel – słowo o muzyce

 

WSTĘP NA KONCERT WYŁĄCZNIE NA ZAPROSZENIA

UWAGA! W związku z niemożnością przekazania społeczności akademickiej liczby zaproszeń odpowiadającej oczekiwaniom, serdecznie zapraszamy Pedagogów i Studentów na piątkową próbę generalną o g. 10.00.

Projekt Mszy jubileuszowej na sopran, baryton, chór i orkiestrę został zgłoszony do konkursu dla młodych kompozytorów Akademii Muzycznej w Poznaniu, organizowanego przez Fundację Pro Veritate et Arte i przez Jury konkursu został wybrany do dalszej realizacji. Przedmiotem tego konkursu był cykl mszalny (i) w języku łacińskim lub polskim, skomponowany z okazji 1050-lecia chrztu Polski – stąd taki zapis w partyturze.

W. Kilar – Angelus 
Kompozytor uważał Angelus za najważniejszy ze swych utworów religijnych. Dedykował go żonie, o której mówił, że jest „naprawdę aniołem”. W wywiadach podkreślał, że dzieło ściśle wiąże się z jego powrotem na łono Kościoła. Podczas stanu wojennego Kilar zaczął bowiem często odwiedzać sanktuarium na Jasnej Górze, znajdując tam schronienie przed przygnębiającą rzeczywistością i jednocześnie przeżywając duchowe odrodzenie we wspólnocie ludzi wierzących. Tu właśnie wpadł na pomysł, by utwór, przeznaczony do wykonania podczas poświęcenia odnowionego ołtarza Matki Bożej, otworzyć swego rodzaju apoteozą modlitwy różańcowej.

A. Panufnik – Sinfonia Sacra
To napisana nutami epopea narodowa, której się nie pyta o rodowód i datę urodzenia. Tę przynależność Sinfonii sacra w lot pojęła publiczność Warszawskiej Jesieni, klaszcząc ponad 5 minut na stojąco. W tej podniosłej atmosferze dzieło Panufnika weszło do skarbnicy kultury narodowej chyba na stałe.
(Tadeusz Kaczyński, Tippet, Davies i Panufnik, „Ruch Muzyczny” 1978 nr 23, s. 13)
Sinfonia sacra, trzecia symfonia Panufnika, została napisana na zamówienie Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku dla uczczenia przypadającego na rok 1966 milenium chrześcijaństwa i państwowości w Polsce. W autorskim komentarzu kompozytor pisał:
Biorąc pod uwagę źródło inspiracji, chciałem, aby ta kompozycja była bardzo polska w charakterze, a także, aby podkreślała tradycję katolicką, tak mocno zakorzenioną w kraju mojego urodzenia. W związku z tym oparłem Sinfonię sacra na pierwszym znanym hymnie polskim, Bogurodzicy, wspaniałej pieśni gregoriańskiej. W średniowieczu Bogurodzica, jak hymn narodowy, była śpiewana nie tylko w kościołach jako modlitwa do Maryi, ale także jako inwokacja na bitewnych polach, przez polskich rycerzy. Oba te czynniki, bohaterski i religijny, usiłowałem włączyć do mojej symfonii, akcentując ich emocjonalną siłę. (…) programowa treść muzyki sprawia, że słuchacz wciąż może czuć atmosferę pola bitewnego i modlitwy – tych dwu uporczywie powtarzających się elementów, dominujących w życiu Polaków w ciągu tysiąca lat ich tragicznej historii.