Wydarzenia

Koncert w ramach przewodu doktorskiego Przemysława Witka

Koncert w ramach przewodu doktorskiego Przemysława Witka
23 czerwca 2015 r., wtorek – godz. 19.00, Aula Nova
W programie:
Mieczysław Weinberg
II Sonata fortepianowa a-moll op. 8
Zeszyty dziecięce op. 16
IV Sonata fortepianowa h-moll op. 56
Kwintet fortepianowy op. 18
Wykonawcy:
Przemysław Witek – fortepian
Dorota Warcaba – I skrzypce
Katarzyna Szydłowska – II skrzypce
Tomasz Citak – altówka
Łukasz Dziedziak – wiolonczela

MIECZYSŁAW WEINBERG

Kompozytor urodzony 8 grudnia 1919 r. w Warszawie. Po napadzie Niemiec na Polskę we wrześ- niu 1939 r. emigrował do Mińska, następnie w 1941 r. do Taszkientu, osiadając ostatecznie w 1943 r. w Moskwie, w której mieszkał aż do śmierci (26 lutego 1996 r.). Był bliskim przyjacielem Dymitra Szostakowicza, który uważał Weinberga za jednego z najwybitniejszych współczesnych mu kompozytorów radzieckich. Jego utwory wykonywali Dawid Ojstrach, Emil Gilels, Mścisław Roztropowicz, Kirył Kondraszyn oraz Kwartet im. Borodina. Współcześnie jego twórczość jest często wykonywana przez Gabriela Chmurę, Jacka Kaspszyka czy Gidona Kremera. Mieczysław Weinberg skomponował 8 oper (m. in. “Pasażerka” wg Z. Posmysz oraz “Portret” wg N. Gogola), 26 symfonii, 17 kwartetów smyczkowych, 18 koncertów solowych z orkiestrą (m. in. Koncert wiolonczelowy, Koncert skrzypcowy, Koncert trąbkowy). Jego twórczość wypełniają liczne utwory kameralne, cykle pieśni oraz kompozycje na instrumenty solowe (m. in. Kwintet fortepianowy, 6 Sonat fortepianowych, 6 Sonat na skrzypce i fortepian, 4 Sonaty altówkowe, 4 Sonaty wiolonczelowe). Weinberg stworzył również muzykę do wielu kultowych filmów radzieckich, m. in. “Lecą żurawie”, “Ostatni cal”, a także do kreskówek: m. in. “Miś uszatek” czy “Wakacje Bonifacego”.

Sonaty fortepianowe komponował między rokiem 1940 a 1960. Jako pianista, jeden z najzdolniejszych uczniów Józefa Turczyńskiego w Konserwatorium Warszawskim, znał doskonale specyfikę tego instrumentu. Nie traktował fortepianu wirtuozowsko, choć niektóre części Sonat są bardzo motoryczne. Weinberg to przede wszystkim melodysta, wykorzystujący możliwości barwowe i harmoniczne fortepianu. Jego kompozycje są często bardzo obrazowe (jak w Zeszytach dziecięcych op. 16) i taneczne (jak w IV Sonacie fortepianowej) jednak ich cechą nadrzędną jest humanistyczne przesłanie, mówiące o niezłomności człowieka – nawet wobec tak tragicznych wydarzeń, jak wojna, represje czy śmierć najbliższych. Kompozycje Mieczysława Weinberga obok utworów Andrzeja Panufnika oraz Aleksandra Tansmana reprezentują twórczość polskich kompozytorów XX w., którzy działali na emigracji i zdobyli uznanie w swojej nowej ojczyźnie.